Denken in eenheid overal ter wereld

Uit welke culturen zijn er in het boek voorbeelden van het denken in eenheid verwerkt?

Een belangrijke rol speelt het Hindoeïsme. Die kent de drie guna's: tamas, rajas, sattva. In hun kijk op het bovennatuurlijke en het hogere Zelf onderscheiden zij Brahman en Atman. Uit de Chinese filosofie haal ik het Taoïsme met Yin en Yang en wei wu wei, handelen door niet te handelen. Uit Japan én China komt het Zen- of Chan-Boeddhisme. Uit Tibet en India is Tantra afkomstig. Uit Zuidelijk Afrika Ubuntu. De term gnosis komt uit het hermetisme, wat o.a. uit Egypte (Noordelijk Afrika) stamt, maar het is een Grieks woord. De gnostiek en het manicheïsme waren aanvankelijk vooral verbreid in Klein-Azië. De Aboriginals in Australië kennen de droomtijd en in Mexico en delen van Zuid-Amerika kent men de alledaagse werkelijkheid (Tonal) en de niet-alledaagse of hogere werkelijkheid (Nagual). Voor hen bestaan er duidelijk twee werkelijkheden. Als die ineenvloeien vind je jezelf terug in de stad 'waar de mensen goden worden', Teotihuacán.

Op achterste schutblad van het boek bevindt zich een uitklappagina met een schema "Non-dualistisch leven en je ego-perspectief". Daarop staan steekwoorden uit deze 5 verschillende culturele lagen die niet alle als even homogeen moeten worden opgevat. Voor het Chinese en Indiase gedachtegoed, lijkt dat wel te kloppen, maar door de geschiedenis heen zijn vooral rond het Middellandse zeegebied veel denkwijzen met elkaar vermengd en door elkaar gehusseld, terwijl Ubuntu en Droomtijd duidelijk alleen in zuidelijk Afrika en Australië gevonden worden. Ook in Zuid-Amerika worden grote culturele verschillen aangetroffen. Eigenlijk is iedere poging tot ordening arbitrair en is elk systeem weer zo'n discutabele poging tot naamgeving, terwijl alles uit de eenheid van bestaan voortkomt en daar noodzakelijk ook weer bij terugkeert. Zonder eenheid kan niets bestaan of niet-bestaan.

Beren Hanson

Naar de introductiepagina van de W.A. Offerhaus-stichting